Epoka - Pozytywizm

Nauka z języka polskiego szybko Cię nudzi? Masz problem z zapamiętaniem, analizą i interpretacją epoki pozytywizm, która jest potrzebna ci do matury ?
Poznaj lepiej naszą pomoc naukową w postaci opracowania PDF. W przypadku pytań, zachęcamy do kontaktu. 

  • W Europie druga połowa XIX wieku (głównie od około 1850r. do około 1880r.).
  • W Polsce od 1863/1864 (wybuch i upadek powstania styczniowego) do lat 70. i 80. XIX wieku (ukazanie tomiku wybitnego polskiego poety młodopolskiego: Kazimierza Przerwy-Tetmajera).
  • Tytułu dzieła francuskiego filozofa Augusta Comte’a „Kurs filozofii pozytywnej”
  • „Pozytywny” 
  • Felieton
  • Reportaż
  • Nowela

Felieton- to jeden z gatunków publicystycznych, który dotyczy przeważnie aktualnych wydarzeń i problemów. Składa się często ze swobodnych dywagacji, które mogą przybierać zabarwienie satyryczne. Jako jedyny gatunek publicystyczny, dopuszcza istnienie fikcji literackiej. Jest lekki, swobodny, o barwnym, gawędziarskim stylu.

Reportaż- to gatunek publicystyczno-literacki, przedstawia rzeczywiste zdarzenie i towarzyszące mu okoliczności. Autor reportażu opowiada o zdarzeniach, których był świadkiem lub których przebieg zna z relacji świadków. Reportaż może zawierać cytaty, wypowiedzi świadków zdarzenia, tematem reportażu może być wszystko, co przykuwa uwagę, ważny jest problem i bohater. Reportaż można pisać w czasie teraźniejszym, co nadaje tempa relacji, wywołuje w czytelniku wrażenie obserwacji opisywanego wydarzenia.

Nowel- krótki utwór epicki charakteryzujący się zwięzłą, jednowątkową fabułą, dramatyczną konstrukcją, rezygnacją z postaci i zdarzeń epizodycznych na rzecz wyeksponowania bohatera. Kompozycyjną osią jest motyw zasadniczy dla końcowej puenty, który wyznacza dynamikę fabuły, wprowadza regularnie okres niespodzianki sytuacyjnej albo psychologicznej.

  • praca organiczna- każda grupa społeczna musi dobrze funkcjonować, by państwo dobrze się rozwijało.
  • praca u podstaw
  • Poznawcza rola literatury
  • Realne problemy jednostki
  • Służba społeczeństwu

Scjentyzm (od łac. scienta- wiedza)- zaufanie tylko do nauki i jej wyników poznawczych, na plan pierwszy wysunięto nauki przyrodnicze.

Ewolucjonizm (od łac. evolutio- rozwinięcie)- przekonanie o ciągłym, powolnym, stopniowym i nieodwracalnym rozwoju świata i istnienia w nim elementów.

  • August Comte- w poznawaniu zaufać można jedynie naukom przyrodniczym, powinniśmy badać to, co jest dostępne rozumowi.
  • John Stuart Mill- zwolennik utylitaryzmu i empiryzmu. Uważał, że każde działanie człowieka powinno służyć dobru społecznemu.
  • Herbert Spencer- przeniósł teorię ewolucjonizmu z nauk przyrodniczych do nauk o społeczeństwie- cała rzeczywistość podlega nieustannym zmianom, a więc ewoluuje, co powoduje stały rozwój ludzkości.
  • Hipolit Taine- twierdził, że w dziejach zamiast powolnego rozwoju zachodzą zmiany skokowe. Był zwolennikiem determinizmu.