Pisarze Starożytności

Udostępnij post

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Znani pisarze - Starożytności

1. Homer

Żył w Grecji w VIII wieku p.n.e. Jego życiorys pozostaje nieznany; o sławę miejsca urodzin poety już w starożytności spierało się siedem miast greckich. Był zapewne wędrownym śpiewakiem (według legendy- był ślepcem), recytującym przy wtórze muzyki znane sobie lub ułożone przez siebie utwory. Autorstwo „Iliady” i „Odysei” dało mu pozycje jednego z największych poetów w całej historii literatury światowej. Starożytni przypisywali mu więcej utworów (np. tzw. „Hymny homeryckie”), ale dziś wiadomo, że Homer nie mógł być ich autorem (powstały one znacznie później niż „Iliada” i „Odyseja”). Na wyspach Los i Chios wzniesiono poświęcone mu świątynie, a w Olimpii i Delfach postawiono jego posągi.

1. Żył na przełomie IX/VIII wieku p.n.e.
2. Urodził się prawdopodobnie w Chios.
3. O jego pochodzenie spiera się siedem miast.
4. Najważniejsze jego utwory to „Iliada” i „Odyseja”.

2. Wergiliusz

To rzymski poeta, który posiada rangę jednego z najsłynniejszych artystów świata. Urodził się w 70 r. p. n. e. w okolicy miasta Mantua. Poeta nie pochodził z zamożnego, arystokratycznego rodu, ale jego rodzina zapewniła mu gruntowne wykształcenie. Wergiliusz pobierał nauki w Mediolanie i w Rzymie w zakresie retoryki, astronomii i medycyny. Fascynowała go filozofia epikureizmu.

1. Urodził się w 70 r. p. n. e. w okolicy miasta Mantua. 
2.
Posiada rangę jednego z najsłynniejszych artystów świata.
3. Nie pochodził z zamożnego, arystokratycznego rodu, ale jego rodzina zapewniła mu gruntowne wykształcenie.
4. Pobierał nauki w Kremonie, Mediolanie i w Rzymie w zakresie retoryki, astronomii i medycyny.
5.
Fascynowała go filozofia epikureizmu.
6. Trudnym doświadczeniem życiowym była dla niego utrata rodzinnego majątku, który w końcu udało mu się odzyskać dzięki protekcji wpływowych przyjaciół.
7.
Pochowano go przy drodze z Neapolu do Puteoli.

3. Ezop

To grecki bajkopisarz, który żył w VI w. p. n. e. Prawdopodobnie wywodził się z Frygii (Azja Mniejsza). Według tradycji był niewolnikiem, ale dzięki swoim zdolnościom literackim odzyskał wolność. Ezop angażował się w działalność polityczną: doradzał Samijczykom i Krezusowi, królowi Lidii. Twórca popadł w niełaskę kapłanów delfickich i został przez nich zgładzony.

1. Urodził się ok. 620 r.p.n.e.
2. Pochodził z Frygi.
3. Był niewolnikiem, służył u Ksantusa i Jadmona, mieszkających na wyspie Samos.
4. W późniejszych latach został doradcą Krezusa, króla Lidii. 
5. W IV wieku p.n.e. postawiono Ezopowi pomnik (dzieło Lizypa), a wydarzenie to zostało upamiętnione w pismach Fedrusa z I w. n.e.

4. Horacy- (65- 8 p.n.e)

Quintus Horatius Flaccus. Był synem zamożnego wyzwoleńca (wyzwolonego niewolnika). Otrzymał staranne wykształcenie, służył w armii rzymskiej, był sekretarzem kwestora (wysoki urzędnik rzymski). Jego talent dostrzegł Wergiliusz, dzięki czemu Horacy znalazł się pod opieką słynnego patrona poetów- Mecenasa. Odtąd mógł się całkowicie poświęcić literaturze. Najbardziej znane utwory Horacego to „Pieśni” (inaczej „Ody”); poza tym pisał „Listy” (w tym „List do Pizonów” znany jako „Ars poetica”, czyli „Sztuka poetycka”), „Satyry” oraz „Epody” (wiersze o tematyce politycznej). Postawa życiowa i artystyczna stworzona przez Horacego nazwaną jest horacjanizmem.

1. Żył w latach 65-8 p.n.e.
2. Był synem wyzwoleńca.
3. Ukończył szkołę niższą w Rzymie i studiował w Atenach.
4. Był trybunem wojskowym (dowodził legionem) w wojskach Brutusa.
5. Po konfiskacie majątku zarabiał na życie jako sekretarz kwestora.
6. Wprowadzony przez Wergiliusza do domu Mecenasa mógł oddać się pracy literackiej.
7. Zamieszkał w Sabium- majątku, który otrzymał od Mecenasa.

5. Sofona

Żyła w drugiej połowie VII w.p.n.e. lub na przełomie VII i VI w.p.n.e., na greckiej wyspie Lesbos. Pochodziła z miejscowej arystokratycznej rodziny, w późniejszych latach życia skupia wokół siebie dziewczęta z zamożnych domów, które kształciła w muzyce i poezji. Legenda mówi o jej spowodowanym nieszczęśliwą miłością do Faona- skoku ze Skały Leukadyjskiej do morza, zakończonym śmiercią. Jeszcze za życia cieszyła się w całym świecie greckim sławą najlepszej poetki litycznej. Pisała między innymi liryki miłosne i pieśni weselne. Do dziś zachowało się zaledwie kilkanaście jej utworów, na ogół niekompletnych.

1. Żyła na przełomie VII i VI w. p. n. e.
2. Jest ona uniwersalnym symbolem Poetki.
3. Mieszkała na wyspie Lesbos, gdzie prowadziła pensje dla młodych dziewcząt, tak zwane thiasus (koła czcicielek Afrodyty).
4.Od nazwy wyspy pochodzi termin „lesbijstwo” ze względu na homoerotyczne skłonności poetki. 
5. Prawdopodobnie pod koniec życia Safona zakochała się w Faonie. On jednak znudził się związkiem z poetką i porzucił ją.
6. Safona popełniła samobójstwo, rzucając się ze Skały Leukadyjskiej.

6. Platon- (428/427- 348/437 p.n.e.)

To grecki filozof działający w Atenach. Pochodziła ze znakomitego rodu, otrzymał staranne wykształcenie. Mając 20 lat, został uczniem Sokratesa. Po jego śmierci ma 12 lat opuścił Ateny, odwiedził wtedy m.in. Egipt. Po powrocie założył szkołę, nazwaną Akademia Ateńską (znajdowała się w gaju Akademosa), jej wychowankiem był m.in. Arystoteles. Dzieła filozoficzne spisywał w formie dialogów. Jest ojcem idealizmu filozoficznego. Rozważał istnienie idei ogólnych (takich jak dobro piękno i prawda), etykę, kwestię ustroju idealnego. Najbardziej znane dialogi Platona to „Obrona Sokratesa”, „Timaios”, „Kriton”, „Uczta”, „Państwo”.

1. Przyszedł na świat w Atenach w roku ok. 427 p.n.e..
2. Pochodził z rodziny arystokratycznej Kodrydów.
3. Dzięki matce wiązały go krewniacze relacje ze słynnym Solonem.
4. Śmierć Sokratesa w roku 399 wpłynęła na Platona do tego stopnia, że zdecydował się emigrować zwiedzając kraje takie jak Italia i Egipt 
5. Zajmował się on niemal wszystkimi dziedzinami wiedzy.
6. W wieku 18 lat został porwany przez piratów i sprzedany. Na targu niewolników wykupił go krewny.
7. Był pod silnym wpływem Sokratesa, ale i Pitagorasa.
8.
Odszedł w 347 roku p.n.e., zostawiając po sobie Akademie, która przetrwała do VI wieku n.e.

7. Anakreont- ( VI w. p.n.e.)

Pochodził z Teos w Azji Mniejszej. Po zajęciu Teos przez Persów przebywał na wyspie Samos u tyrana Polikratesa. Po jego śmierci przeniósł się do Aten na zaproszenie syna Pizystrata, Hipparcha. Twórczość Anakreonta obejmuje elegie, pieśni liryczne oraz jamby. Anakreont pisał językiem prostym i obrazowym, związany był z kulturą dworską, sławił gry miłosne, uczty, rozrywki. Od jego imienia utwory o tematyce miłosnej, lekkiej, biesiadnej nazwano anakreontykami.

1. Żył w latach 570 – 485 p.n.e.
2. Pochodził z Teos, jednak w późniejszym okresie przeniósł się do Aten.
3. Zmarł prawdopodobnie w Teos, rodzinnym mieście, przeżywszy ponad 80 lat.
4. Na jego cześć powstały dwa posągi: jeden w Teos, natomiast drugi został stworzony przez Fidiasza i umiejscowiony na Akropolu.
5. Z twórczości Anakreonta ocalało jedynie 100 fragmentów wierszy i trzy teksy w całości.

8. Tryteusz (VII w p.n.e.)

Poeta działający w Sparcie, autor elegii pisanych w języku jońskim. Swoją poezją zagrzewał Spartan do walk z Mesyńczykami. Nie zachowało się wiele z jego wierszy, większość pozostała we fragmentach, ale wszystkie one służą propagowaniu idei walki za ojczyznę. W kulturze europejskiej terminem „tyrteizm” określa się poezję patriotyczną, której autorzy nawołują do nieugiętej walki w obronie niepodległości. W literaturze polskiej motywy tyrtejskie były żywe w XIX w w okresie niewoli narodowej.

1. Grecki śpiewak z okresu ok. VII w. p.n.e.
2. Pochodził z Aten lub ze Sparty.
3. Został on wysłany na pomoc Sparcie podczas II wojny messeńskiej przeciwko Messeńczykom.
4. Jest twórcą patriotycznych utworów lirycznych.
5. Prezentuje on bohaterstwo, niezłomną walkę, poświęcenie dla ojczyzny i sławę.
6. W jego poezji przeważała idea wspólnotowości.
7. Z całej jego twórczości zachowało się jedynie nieco ponad 150 wersów utworów.

9. Simonides z Keos

Liryk grecki pochodzący z wyspy Keos, pierwszy poeta, dla którego tworzenie poezji stało się źródłem utrzymania. Był autorem pieśni chóralnych, dytyrambów, hymnów, trenów, oraz elegii. Uznawany jest za twórcę epigramu jako gatunku literackiego.

1. Żył na przełomie VI i V w. p.n.e.
2. Urodził się na wyspie Keos.
3. Swoje życie spędził na dworach władców i tyranów.
4. Wielbił Apollina, był twórcą peanów ku jego czci.
5. Jego wiersze wyrażają filozofię życiową.
6. Uczył on, że życie trzeba przyjmować takie, jakie jest. 

10. Sofokles- (ok. 496p.n.e. do 406 p.n.e.)

To, obok Ajschylosa i Eurypidesa, najsłynniejszy grecki dramatopisarz. Był obywatelem Aten, żył w czasach największego znaczenia tego miasta. Sofokles wielokrotnie zwyciężył w konkursach dramatycznych organizowanych , okazji ateńskich świąt. Rozwianą grecki teatr- rozbudował scenografię, wprowadził trzeciego aktora i dłuższe monologi postaci. Chór w jego utworach stał się raczej komentatorem wydarzeń niż ich aktywnym uczestnikiem. Przypisuje mu się autorstwo 123 utworów dramatycznych (tragedie i dramaty satyrowe), z nich zachowało się do dziś tylko siedem, w tym Antygona” (ok. 441 p.n.e.), „Król Edyp” (ok. 429 p.n.e.), „Elektra”, „Edyp w Kolonie”.

1. Żył od około 496 roku do 406 roku p.n.e.
2. Urodził się w Kolos pod Atenami jako syn płatnerza (rzemieślnik wykonujący zbroje dla ludzi i koni).
3. Brał udział w życiu kraju: był strategiem, zajmował się konstytucją ateńską, sprawował funkcję kapłana.
4. Odniósł 18 zwycięstw w agonach.

Wspieraj rozwój serwisu JPmatura.pl

korzystaj z doskonale przygotowanych notatek

Autorskie opracowanie lektur literackich

Opracowanie epok literackich

Hej przyjacielu! Potrzebujesz pomocy daj znać.

Opracowanie epok literackich

Szczegółowe opracowanie epok literackich

Nie trać czasu na szukanie wiedzy! Specjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy szczegółowe opracowanie epok literackich. Wybierając nasze notatki otrzymujesz ponad 80 stron A4. Produkt dostępny jest w wersji PDF, co ułatwia naukę. Zdobycie dostępu zajmie Ci zaledwie 1 minutę.

Oszczędzaj! Kup w promocji dostęp na cały rok.

59.99zł

24.99zł